شکارچی قلبها

به سلامتي اون صبحي

كه وقتي بيدار ميشي "خودشو" بغل كرده باشي نه "يادشو "

امــشب بــه میــهمانی تــو می آیــم
نــه چشــمان فریــبنده ات و نــه لبــان تبــدارت را میــخــواهــم
مــرا آغــوشــی بــه وســعت دســتانت کافــی ســت ...
دلــم گــرفــته ...غــم هــایم را بــغل کــن

تا حالا فکر کردین

فقط وقتی میمیریم میان سر قبرمون و میگن عجب انسان فهمیده ای بود

به ادامه مطلب برو عزیز دل

روزي شخصي در  حال   نماز  خواندن در راهي بود

                   و  مجنون  بدون  اين که متوجه شود

      از بين او و سجاده‌اش عبور كرد

                       مرد نمازش راقطع كرد و داد زد هي

                                                چرا بين من و خدايم فاصله انداختي؟

                               مجنون به خود  آمد و گفت

من  كه عاشق ليلي  هستم تو را نديدم

                                    تو كه عاشق خداي

                                             ليلي هستي چگونه مرا ديدي...! 

خــــدایا کمکـــ کنـــ

دیــرتــر برنجمـــ... زودتر ببخشمـــ...

کمتـــر قضاوتــــ کنمـــ و بیشتـــر فرصتـــ بدمـــ

اینم عاقبت عاشقی

بس که دیوار دلم کوتاه است . هرکه از کوچه ی تنهایی من می گذرد ، به هوای هوسی هم که شده . سرکی می کشدو می گذرد …

رویای با تو بودن را نمی توان نوشت نمی توان گفت و حتی نمیتوان سرود
با تو بودن قصه شیرینی است به وسعت تلخی تنهایی
و داشتن تو فانوسی به روشنایی هر چه تاریکی در نداشتند
و...و من همچون غربت زده ای در اغوش بی کران دریای بی کسی
به انتظار ساحل نگاهت می نشینم و می مانم تا ابد
وتا وقتی که شبنم زلال احساست زنگار غم را از وجودم بشوید
بانوی دریای من...
کاش قلب وسعت می گرفت شمع با پروانه الفت می گرفت
کاش توی جاده های زندگی خنده هم از گریه سبقت می گرفت

نفرین به اون کسایی که روی دلا پا می ذارن تا که می بینن عاشقی میرن و تنهات می ذارن

 نفرین به آدمایی که تو سینه ها دل ندارن عاشق عاشق کشین ، رحم و مروت ندارن

خواب ناز بودم شبی.... دیدیم کسی در میزند....

در را گشودم روی او ...دیدم غم است در می زند...

ای دوستان بی وفا...از غم بیاموزید وفا..

غم با آن همه بیگانگی..... هر شب به من سر می زند

من نشانی از تو ندارم اما نشانی ام را برای تو می نویسم:

درعصرهای انتظار،به حوالی بی کسی قدم بگذار!

خیابان غربت را پیدا کن و وارد کوچه پس کوچه های تنهایی شو!

کلبه ی غریبی ام را پیدا کن، کناربیدمجنون خزان زده و کنارمرداب ارزوهای رنگی ام!

درکلبه را باز کن و به سراغ بغض خیس پنجره برو!

حریر غمش را کنار بزن!

مرا می یابی

دو نفر که همدیگر را خیلی دوست داشتند و یک لحظه نمی توانستند از هم جدا باشند،

         با خواندن یک جمله معـــروف از هــم جـــدا می شــوند

                 تا یکدیگر رو امتحان کنند

                      و هــر کــدام در انتظار دیگــری همدیگر را نمی بینند.

                           چون هر دو به صورت اتفاقی و به جمله معروف ویلیام شکسپیر بر می خورند:

                                        f« عشقت را رها کن، اگر خودش برگشت،

                                                        مال تو است و اگر برنگشت از قبل هم مال تو نبوده f»

شب برای چیدن ستاره های قلبت خواهم آمد.

 بیدار باش من با سبدی پر از بوسه می آیم

وآن را قبل از چیدن روی گونه هایت می کارم

                                تا بدانی ای خوبم دوستت دارم

فاصله با آرزو های ما چه کرد ...

کاش می شد در عاشقی هم توبه کرد

   چه سخته که آدم تواین دورزمونه

                                                   با این همه آشنا بازم تنها بمونه

           چه سخته گریه بگیره راه گلوشو

                                                  حتی نتونه واسه دل آواز بخونه

                                  دل اگه دل باشه دونبالش نمیره              

                                 حتی اگه ازغم بی عشقی بمیره

         دل نمیدونه عجب خطایی کرده

                                                  با وجودی که همیشه پر درده

        دل همش دم میزنه ازآشنایی

                                                 غافل از دردو غم روز جدایی

                         منو ازدلم جدا کرد دلمو سربه هوا کرد

                          اون که عشقش واسه من یه دنیا بود

                      اون باافسون نگاهش با دوچشمون سیاهش

                        منوانداخته تودامش دل هواسش کجا بود ؟

                        رفت وبا من بی وفا شد. با رقیبم آشنا شد

                           اون که هرشب واسه من گریه میکرد

                      حالا دل با من میجنگه میگه جام توسینه تنگه

                        اون به هردومون میخنده میگه کارخدا بود

                                دل اگه دل باشه دونبالش نمیره

                                حتی اگه ازغم بی عشقی بمیره